Nie każdą decyzję możesz dobrze przedyskutować we własnej organizacji.

Z czym do mnie przyszedł

Firma działa od wielu lat. Właściciel przyszedł z pomysłem, żeby ją unowocześnić i sprawić, żeby było o niej głośniej.

Co wyglądało na problem

Że firma jest za mało widoczna i źle o sobie opowiada. W tle wisiało jeszcze jedno pytanie: kto w zespole nie dowozi.

Co znalazłem

Zespół był zajęty bieżączką, a kierunek rozwoju istniał wyłącznie w głowie właściciela. Chciał od firmy więcej, niż firma była wtedy w stanie unieść.

Co zrobiłem

Przyjrzałem się firmie z zewnątrz, także oczami jej dzisiejszego klienta. Potem zestawiłem to, co widzi właściciel, z tym, co widzą kluczowe osoby z zespołu. Pytanie „kto nie dowozi?” zamieniło się wtedy w „czy tak, jak dziś pracujemy, da się w ogóle dojść tam, dokąd chcemy?”.

Co się zmieniło

Właściciel zobaczył swoją firmę z zewnątrz i dostał listę spraw, w których musi zdecydować. Co dalej z modelem działania i kto naprawdę dostanie odpowiedzialność, rozstrzygnął już sam.

Z czym do mnie przyszedł

W firmie spoza logistyki siedmioosobowy dział obsługi klienta nie nadążał ze zbieraniem dokumentów. Właściciel miał już na stole decyzję, żeby to zautomatyzować.

Co wyglądało na problem

Że ludzie nie wyrabiają, a proces trzeba zautomatyzować.

Co znalazłem

Dokumenty leżały porozrzucane po skrzynkach mailowych, a praca całego działu polegała na tym, żeby ich szukać i pilnować, czy już są.

Co zrobiłem

Zacząłem od pytania, ile da samo poukładanie tego, jak te dokumenty krążą, i pokazanie w jednym miejscu, których brakuje. Analiza wskazała, że da się w ten sposób odzyskać pracę dwóch do trzech osób, jeszcze zanim cokolwiek zostanie zautomatyzowane.

Co się zmieniło

Właściciel zdecydował na podstawie liczb, a nie pierwszego przeczucia. Projekt systemu powstał dopiero z tej diagnozy.